بی اختیاری ادرار

بی اختیاری ادرار یک بیماری شایع است که به دلیل بروز مشکل در ماهیچه هایی که به مثانه در نگهداری یا ‏دفع ادرار کمک می کنند به وجود می آید.‏

در این بیماری ممکن است هنگام سرفه یا عطسه ادرار نشت کند. هم چنین، ممکن است فرد اضطراری ‏ناگهانی برای دفع ادرار پیدا کرده و نتواند به موقع به دستشویی برسد.‏

اگر به این مشکل مبتلا هستید، مطمئناً سؤال های زیادی دارید و ممکن است ندانید برای پاسخ و مشاوره به ‏کجا مراجعه کنید‎.‎

مراجعه به پزشک اولین قدم است. شما هم چنین می توانید اطلاعات بیشتری در مورد بی اختیاری، درمان ‏های موجود و تغییرات سبک زندگی به دست آورید تا بتوانید شرایط خود را درک کرده و به زندگی معمول ‏خود ادامه دهید.‏

با افزایش سن امکان بروز بی اختیاری ادرار در افراد بیشتر می شود؛ حدود 30 درصد از سالمندان دچار این ‏مشکل شده و این بیماری در 85 درصد از افراد دارای مراقبت طولانی مدت اتفاق می افتد.‏
 
 
انواع مختلف بی اختیاری ادرار ‏

‏1- بی اختیاری ناشی از فشار بالای شکمی: باعث می شود در هنگام عطسه، سرفه، خندیدن، بلند کردن ‏اجسام سنگین، ورزش یا انجام کارهای دیگری که باعث فشار آمدن روی مثانه می شود، ادرار نشت کند.‏

‏2- بی اختیاری اورژانسی: که به نام مثانه بیش فعال (‏OAB‏) نیز شناخته می شود. در این حالت احساس ‏نیاز فوری و ناگهانی به تخلیه مثانه و تخلیه غیر ارادی ادرار وجود دارد. 

اگر در روز هشت بار یا بیشتر و در ‏شب بیشتر از یک بار به دستشویی می روید، احتمالا دچار اختلال مثانه بیش فعال هستید. هم چنین، ممکن ‏است هنگامی که به آب دست می زنید یا صدای آب را می شنوید، نیاز به دفع ادرار پیدا کنید.

نوع دیگری از ‏اختلال مثانه بیش فعال نیز وجود دارد؛ هنگامی که مثانه خالی است، اما فرد احساس نیاز فوری برای دفع ‏ادرار دارد.‏


‏3- بی اختیاری‎ ‎ادرار ترکیبی: در این نوع بی اختیاری فرد هم بی اختیاری ناشی از فشار بالای شکمی و ‏هم بی اختیاری اورژانسی را دارد. این مورد در زنان شایع تر است.‏

‏4- بی اختیاری ادرار بیش از حد (پر شدن زیاد مثانه): در مردان شایع تر است و حالتی است که فرد ‏نمی تواند به طور کامل مثانه خود را خالی کند، بنابراین ممکن است هنگامی که مثانه پر است، ادرار ریزش ‏کند.‏‎ ‎

‎ ‎‏5- بی اختیاری عملکردی: زمانی است که یک وضعیت پزشکی مانند آرتروز مانع رسیدن به موقع فرد به ‏دستشویی می شود.‏


چه عواملی باعث بی اختیاری ادرار می شوند؟

• عفونت مجاری ادراری: عفونت ها می توانند مثانه را تحریک کنند و سبب شوند تا فرد نیاز فوری به ‏دفع ادرار داشته باشد.‏

• بارداری و زایمان: فشار ناشی از تولد نوزاد و زایمان می تواند باعث تضعیف ماهیچه ها، رباط ها و ‏اعصاب لگن شده و منجر به بی اختیاری ادرار در فرد می شود.‏

• یائسگی: به دلیل کاهش سطح استروژن در دوران یائسگی، بی اختیاری ناشی از فشار بالای شکمی و ‏بی اختیاری اورژانسی در این دوران بیشتر شایع است. هورمون استروژن‎ ‎کمک می کند تا دیواره ‏مثانه و مجرای ادرار قوی بماند و کنترل ادرار به راحتی امکان پذیر باشد.‏

• سیگار کشیدن: متخصصان هنوز درباره چرایی این موضوع به نتیجه ای نرسیده اند، اما افراد سیگاری ‏بیشتر از افراد غیر سیگاری در معرض خطر بی اختیاری ادرار هستند.‏

• مشکلات پروستات: مردانی که تحت عمل جراحی پروستات قرار گرفته اند یا پروستات بزرگ ‏شده ‏دارند، احتمال بی اختیاری ادرار در آن ها وجود دارد.‏

• اضافه وزن:   اضافه وزن می تواند به مثانه فشار وارد کند و باعث نشت ادرار شود. ‏

• شرایط پزشکی: برخی از شرایط مانند دیابت، مولتیپل اسکلروز (ام اس) و پارکینسون به اعصاب یا ‏ماهیچه ها آسیب می زند. در برخی افراد، اضطراب نیز می تواند باعث بی اختیاری شود.‏

• داروها: برخی از داروها، مانند داروهای ادرارآور (داروهایی که باعث دفع آب از طریق کلیه ها می ‏شود)، داروهای آرام بخش، قرص های خواب آور و برخی از داروهایی که برای درمان افسردگی ‏استفاده می شوند، می توانند باعث بی اختیاری ادرار یا تشدید آن شوند. از پزشک خود بپرسید که ‏آیا بی اختیاری شما ممکن است به علت عارضه جانبی داروی مصرفی شما باشد یا گزینه های درمانی ‏دیگری برای شما وجود دارد.‏

• برداشتن رحم در زنان (هیسترکتومی):‏‎ ‎مثانه و رحم در مجاورت یکدیگر قرار دارند و همدیگر را نگه ‏می دارند. عضلات کف لگن با برداشتن رحم دچار مشکل می شوند و فرد با بی اختیاری ادرار مواجه ‏می شود.‏
 

روش های درمان بی اختیاری ادرار

• داروها: داروهای بدون نسخه و تجویزی می توانند عضلات و اعصاب را آرام کنند و از اسپاسم مثانه ‏جلوگیری کنند. وقتی دارو تاثیری نداشته باشد، تزریق بوتاکس ممکن است موثر واقع شود. تزریق ‏بوتاکس در مطب پزشک انجام شده و معمولاً کمتر از 5 دقیقه طول می کشد. با این کار ممکن است ‏علایم شما تا 6 ماه کنترل شود.‏


• عمل جراحي: اگر علایم فرد شدید باشد و سایر روش های درمان کمکی نکرده باشد، ممکن است ‏پزشک جراحی را پیشنهاد کند.‏

استفاده از حلقه رحم بند (‏pessary‏): حلقه ای است که در واژن خانم ها قرار می گیرد تا از نشت ‏ادرار جلوگیری کند.‏

آموزش مثانه: فرد می تواند با زمان بندی منظم برای استفاده از توالت به جای‎ ‎قرار گرفتن در شرایط ‏اضطرار، به آرامی کنترل مثانه خود را به دست آورده و فاصله بین استفاده از توالت را به آرامی ‏افزایش دهد.‏

تقویت عضلات لگن با کمک تمرین های کِگِل: در این روش، حرکاتی خاص به صورت منقبض کردن و ‏ریلکس کردن متناوب عضلات لگن با هدف تقویت این عضلات به کار برده می شود.‏

تحریک عصبی: پالس های سریع برق به عضلات اطراف مثانه فرستاده می شود که ممکن است به ‏تقویت آن ها کمک کند.‏

تغییر در سبک زندگی برای بهبود بی اختیاری ادرار

• به اندازه کافی آب مصرف کنید. ممکن است فکر کنید کم کردن آب مصرفی باعث می شود تا ‏کمتر به دستشویی بروید، اما اگر به اندازه کافی در طول روز آب مصرف نکنید، این مسئله حادتر می ‏شود. توصیه می شود روزانه شش تا هشت لیوان آب بنوشید.‏

• مراقب رژیم غذایی خود باشید. کاهش مصرف نوشیدنی های الکلی و گازدار، چای و قهوه، غذا های ‏پر ادویه و اسیدی می تواند در بهبود علایم موثر باشد.‏

• وزن کم کنید. با کاهش چند کیلوگرم از وزن خود می توانید علایم بی ختیاری را بهبود بخشید. ‏

• سیگار کشیدن را ترک کنید. با ترک سیگار می توانید احتمال بهبود بی اختیاری ادرار را افزایش ‏دهید.‏


 
UP